Dermatologia Przebarwienia skóry - część pierwsza
Przebarwienia skóry - część pierwsza
Problem dermatologiczny pojawia się wówczas, gdy zmiany ogniskowe kolorytu skóry są genetycznie uwarunkowane (zwiększona liczba melanocytów w skórze) lub są następstwem zaburzeń hormonalnych, lub też konsekwencją zażywania leków.
O problemie kosmetycznym mówimy wtedy, gdy pojawiające się przebarwiania są słabo nasilone, a dążenia pacjenta do likwidacji zmian wynikają z jego potrzeby poprawy własnego wyglądu i samopoczucia.
Kolor skóry zawdzięczamy gromadzącej się w naskórku melaninie, a także hemoglobinie (w postaci utlenionej i zredukowanej) oraz barwnikom karotenoidowym. Karnacja jest tym ciemniejsza, im więcej barwnika zgromadzi się w naskórku. O aktywności komórek barwnikowych wytwarzających melaninę decyduje wiele czynników. Największe znaczenie ma intensywność oddziaływania słońca. Ważną rolę odgrywają także czynniki hormonalne m.in. estrogeny, progesteron i hormon melanotropowy (MSH), a pośrednio także testosteron i hormony tarczycy
Przebarwienia skóry to ograniczone lub uogólnione zmiany kolorytu skóry. Powstają głównie w wyniku zaburzeń wytwarzania barwnika i nierównomiernego, nadmiernego gromadzenia się melaniny, wynikają ze znacznego rozrostu komórek barwnikowych lub powodowane są nadmiernym wpływem czynników pobudzających aktywność melanocytów. Na powstawanie plam barwnikowych duży wpływ mają także nasze indywidualne predyspozycje i skłonności.
Rodzaje przebarwień
Piegi
Do najczęstszych zmian skórnych związanych z nierówną pigmentacją należą piegi (ephelides). Na niewielkiej przestrzeni obserwuje się zwiększenie zawartości barwnika w warstwach żywych naskórka i w skórze właściwej. Szczególną skłonność do tego rodzaju przebarwień mają osoby o naturalnie blond i rudych włosach. Najczęściej powstają one na skórze twarzy, dekoltu i rąk. Są bardzo drobne i zwykle układają się symetrycznie po obu stronach twarzy i na rękach. W okresie jesiennym i zimowym piegi stopniowo bledną a wraz z pierwszymi, wiosennymi promieniami słońca na nowo się uwidaczniają.
Plamy soczewicowate
Kolejną często występującą formą przebarwień są plamy soczewicowate (lentigines). W przypadku tych zmian stwierdza się zwiększenie liczby melanocytów w obrębie warstwy podstawnej naskórka, co jednocześnie łączy się ze zwiększeniem zawartości barwnika w naskórku. Zmiany mogą sięgać również skóry właściwej (obecność chromatoforów z barwinkiem). Plamy soczewicowate zwane popularnie "wątrobowymi" powstają na twarzy, głównie skroniach i grzbietach rąk. Najczęściej tworzą się u osób starszych, z jasną karnacją pod wpływem słońca. Powstają w wyniku długoletniego działania promieni słonecznych na nie osłoniętą skórę. Błędem jest powszechne twierdzenie, że powstawanie plam soczewicowatych jest związane z działaniem czynników wewnętrznych.
Źródło: Własne | Autor: Sekrety Urody
Przeczytaj także:
